W książce „Zazdrość” z serii Przygody Fenka nasz bohater przechodzi dokładnie przez to. Zostaje starszym bratem, cieszy się na przyjście siostry Feni, a z czasem czuje złość, smutek i w końcu mówi szeptem do siebie: „chyba wcale jej nie lubię”. Sprawdziliśmy razem z psycholog Pauliną Krasowską, jak rodzice mogą rozmawiać z dzieckiem o tym uczuciu – i jak wrócić do wspólnego czasu, nawet gdy ostatnio było go bardzo mało.

Krok 1: Nazwij to, co czuje Twoje dziecko

Zazdrość starszego rodzeństwa rzadko bierze się ze złej woli. Dziecko traci dotychczasową pozycję jedynaka i musi na nowo znaleźć swoje miejsce w rodzinie – dokładnie tak, jak Fenek, który nagle musi czekać na pomoc przy puzzlach albo na bajkę na dobranoc od taty. Pod złością i marudzeniem najczęściej kryje się jedno pytanie: czy nadal jestem dla Was ważny?

„Rolą rodziców jest zagwarantowanie poczucia bezpieczeństwa, zapewnienie o swoich uczuciach i niebagatelizowanie emocji dziecka. (…) Prośmy o pomoc przy opiece i obsłudze malucha, ale nie zarzucajmy go odpowiedzialnością. Znajdźmy czas na zabawę tylko z nim i doceniajmy jego sukcesy.”

Paulina Krasowska – psycholog rodzinny i sportowy, psychodietetyk, ekspertka konsultująca książkę „Zazdrość”

Krok 2: Otwórz rozmowę właściwym pytaniem

Zamiast pytać wprost „dlaczego się złościsz?”, warto zacząć od historii, którą dziecko już zna. Kilka pytań, które sprawdzają się po wspólnej lekturze:

• Co czuł Fenek, kiedy nikt nie miał dla niego czasu?
• Czy Tobie też zdarzyło się poczuć podobnie – kiedy?
• Co lubisz robić tylko z mamą albo tylko z tatą?
• W czym jesteś teraz „starszy” albo „starsza” i czym możesz się pochwalić?

Dziecko nie potrzebuje od razu gotowego rozwiązania. Najpierw potrzebuje poczuć się usłyszane – a dopiero potem szuka się razem odpowiedzi.

Krok 3: Wróć do wspólnego czasu – nawet jeśli dawno go nie było

To najważniejsza część tej historii, także dla dorosłych. Jeśli czujesz, że od dawna nie mieliście z dzieckiem chwili tylko dla siebie – nie jesteś w tym sam czy sama i nie musisz zaczynać od wielkich planów. Fenkowi nie były potrzebne wycieczki ani prezenty. Wystarczyło, że mama usiadła na jego łóżku i zapytała: „jak się dzisiaj czujesz?”. Dziecko nie liczy minut – liczy to, że ktoś w tym czasie patrzy tylko na nie.

Kilka prostych rytuałów, które można wprowadzić od dziś:

• Rytuał przed snem – jedna bajka, bez telefonu w ręce.
• 10 minut na „nasze zadanie” – puzzle, rysunek albo gra, coś, co robicie tylko we dwoje.
• Mała odpowiedzialność – jak prowadzenie wózka na spacerze – buduje poczucie ważności.
• Pytanie dnia – „co było dziś najfajniejsze, a co najtrudniejsze?” – krótko, ale codziennie.

Krok 4: Kiedy warto poszukać wsparcia specjalisty

Jeśli zazdrość utrzymuje się długo, nasila się lub towarzyszy jej wycofanie, agresja albo trudności ze snem czy jedzeniem – warto porozmawiać z psychologiem dziecięcym. To nie oznacza porażki rodzica, tylko dodatkowe wsparcie dla całej rodziny.

Poznajcie historię Fenka i Feni

Książka „Zazdrość” z serii Przygody Fenka pokazuje dziecku, że to uczucie jest normalne – i że można sobie z nim poradzić. W środku znajdziecie komentarz psycholog Pauliny Krasowskiej oraz gotowe pomysły na aktywności po lekturze, a na fenek.pl czekają też bezpłatne materiały dodatkowe dla rodziców.

Chcecie czytać razem online? Interaktywne wersje książek z serii Przygody Fenka – Skroliki – znajdziecie na skroluj.pl. „Zazdrość” pojawi się tam wkrótce – zapiszcie się na powiadomienie o nowościach, żeby nie przegapić premiery.

Artykuł Starsza siostra, starszy brat, i nagle… zazdrość. Jak o niej rozmawiać z dzieckiem? pochodzi z serwisu Fenek.

Joanna Kadowska

– z wykształcenia nauczyciel biologii, chemii, przyrody oraz wychowania do życia w rodzinie. Od wielu lat zaangażowana w działania ekologiczne. Prowadzi happeningi, warsztaty, szkolenia w przedszkolach i szkołach. Dużo uwagi poświęca również profilaktyce zdrowotnej, rozwijając wiedzę swoją i innych.

Wyjaśnienia eksperta.

„Czy wiecie skąd wzięły się owoce na drzewach i krzewach? Wiosną na owocowych drzewach i krzewach pojawiają się piękne kwiaty. Każdy z nich ma barwne płatki, pręciki, a na samym środku słupek. We wnętrzu słupka znajduje się zalążnia. Aby z kwiatów wyczarować owoce potrzebujemy pomocy małych zwinnych owadów. Są to pszczoły – bardzo pracowite stwory. Przenoszą z kwiatka na kwiatek ziarna pyłku (jest to zapylenie), które następnie trafiają do wnętrza słupka, czyli do zalążni. Po przeniesieniu przez pszczoły ziarna pyłku, z kwiatów odpadają płatki i pręciki, a w słupku (zalążni) tworzy się nasiono, które zostaje otoczone przez owocnię. Owocnia wraz z nasionami, które znajdują się w środku tworzy właśnie owoce.” – Joanna Kadowska

Artykuł Joanna Kadowska pochodzi z serwisu Fenek.

specjalista dermatolog, lekarz medycyny estetycznej. Właścicielka Przychodni Specjalistycznej „HIGH-MED” w Warszawie, członek Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego i Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych. Organizatorka kursów specjalizacyjnych dla lekarzy dermatologów i wykładowca na tych kursach. Autorka wielu artykułów w pismach lekarskich i prasie kobiecej.

Wyjaśnienia eksperta.

„Słońce jest niezwykle potrzebne, ale dla naszej skóry bywa groźne. Może powodować poparzenie, czyli czerwone i piekące zmiany na buzi lub innych częściach ciała, a czasem nawet pęcherze. Może również sprawić, że będziemy czuć się bardzo źle, mieć gorączkę, dreszcze, a nawet wymiotować – mówi się wtedy, że ktoś dostał udaru słonecznego.Opalanie się jest niezdrowe – zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Nadmierne wystawianie skóry na słońce sprawia, że staje się ona sucha, pomarszczona, a nawet chora. Nie znaczy to jednak, że nie można bawić się na plaży czy kąpać w morzu. Trzeba tylko mieć czapkę z daszkiem bądź chusteczkę na głowie, a na nosie okulary z ciemnymi, specjalnymi szkłami – nazywa się je okularami przeciwsłonecznymi. Zawsze poproście mamę lub tatę, aby przed wyjściem na spacer lub plażę posmarowali was kremem z filtrem, który chroni przed promieniami słońca.” – Dr Dorota Bystrzanowska

Artykuł Dr Ewa Bystrzanowska pochodzi z serwisu Fenek.

ekspert w dziedzinie działań społecznych w obszarze ochrony środowiska i zwierząt. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za budowanie społeczeństwa obywatelskiego. Z zawodu społeczny innowator. Założyciel i prezes Klubu Gaja. Ekspert w książce pt. Wiosna w ogrodzie

Wyjaśnienia eksperta.

„ Przebiśnieg, a dokładnie śnieżyczka przebiśnieg to gatunek znany głównie w środkowej i południowej Europie. Kilkadziesiąt lat temu uznawany był za jeden z najbardziej zagrożonych wyginięciem gatunków roślin w Polsce.
Aby uratować przebiśniegi, wpisano je na listę roślin podlegających ścisłej ochronie gatunkowej. Oznacza to, że nie wolno ich zrywać, niszczyć, sprzedawać ani wywozić za granicę kraju.”

Artykuł Jacek Bożek pochodzi z serwisu Fenek.

Ja też się ucieszyłem bo teraz mogę się z Tobą i innymi dziećmi już spotykać i odwiedzać przedszkola bliższe i dalsze.

Planuję wycieczkę po przedszkolach w Polsce i za granicą. Część spotkań będzie w ty roku, a część w przyszłym. Napisz do mnie jeżeli chcesz abym odwiedził Cię w Twoim przedszkolu osobiście. ja@fenek.pl. Podaj miejscowość, nazwę przedszkola, i zostaw kontakt do siebie. Z pewnością się odezwę.

Artykuł Powitanie w przedszkolu pochodzi z serwisu Fenek.