EMOCJE Z FENKIEM · TEMAT 1 · DZIECI 5–6-LETNIE

Dziecko chciało dokończyć budowlę, ale zabrakło mu klocka. Krzyczy albo odsuwa zabawki. Złość może pojawić się wtedy, gdy coś ważnego nie idzie po jego myśli. Samo uczucie jest dozwolone; dorosły pomaga zatrzymać bicie, obrażanie i niszczenie.
Co ćwiczymy z Fenkiem
W książce 024 „Złość” zamek Fenka i Maksa rozsypuje się, a mama rozmawia z Fenkiem o jego uczuciu. Na zajęciach dzieci poznają możliwości: mały ruch, przerwę oraz rozmowę i pomoc. Próbują wybrać sposób, poprosić o wsparcie i uzgodnić wspólną zabawę. Mogą obserwować lub zmienić zdanie. Nie obiecujemy, że złość od razu minie.
Najpierw obecność, potem rozmowa
Zauważ sytuację bez oceniania: „Budowla się przewróciła. Widzę, że jest ci trudno”. Sprawdź, czego dziecko potrzebuje: „Chcesz chwilę odpocząć czy pomóc ci przy budowaniu?”. Przyjmij też gest lub wskazanie. Pomoc dorosłego w dobraniu działania nazywamy współregulacją. Nie chodzi o samodzielne uspokojenie się na polecenie.
Gdy dziecko próbuje uderzyć, zatrzymaj działanie i zadbaj o bezpieczeństwo: „Nie pozwolę bić. Jestem obok”. W silnym napięciu ogranicz pytania. Do wspólnego szukania rozwiązania wróć, gdy dziecko będzie gotowe.
Dobrowolna zabawa na trzy minuty
W spokojnej chwili przygotujcie sześć dużych klocków. Ustalcie, kto zaczyna, i dokładajcie po jednym. Dorosły pokazuje prośbę: „Podasz mi klocek?”. Następnie zaprasza dziecko do wybrania słowa lub gestu i rzeczywiście odpowiada pomocą. Można poprosić o przerwę albo zakończyć. Bez klocków ułóżcie wspólny obrazek z sześciu dużych kartek.
To propozycja zabawy, nie zadanie do zaliczenia. Nie zabieraj klocków i nie burz pracy, żeby wywołać złość. Zauważ konkretną czynność: „Pokazałeś, czego potrzebujesz”. Spokojna próba nie oznacza jeszcze, że dziecko poradzi sobie tak samo podczas trudnego zdarzenia.
Czego unikać
Nie nazywaj dziecka złym lub niegrzecznym za samo uczucie. Nie porównuj z innymi i nie wymagaj natychmiastowych wyjaśnień. Oddech jest możliwością, nie obowiązkiem: bez liczenia, narzucania tempa, głębokich wdechów i zatrzymywania powietrza. Zwykły odpoczynek lub spokojna obecność dorosłego są również dostępne.
Warto przeczytać
Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę: Jak rozumieć emocje dziecka i reagować na jego potrzeby? – polskie wskazówki o zauważaniu potrzeb, wsparciu i granicach. Publikacja 2.09.2026; odnośnik sprawdzony 23.09.2026. FDDS nie opracowała ani nie recenzowała zajęć Fenka.
Na podstawie książki Magdaleny Grucy „Złość” (024) i scenariusza „Złość i wybór pomocy” dla 5–6-latków. Materiał edukacyjny, nie diagnoza ani terapia.
Czy ta wskazówka przydała się w Waszym domu?
Jedno kliknięcie pomoże nam ulepszać materiały dla rodzin. Udział jest dobrowolny.
Przygotowujemy formularz…
Nie podawaj imienia dziecka ani innych danych osobowych. Odpowiedź trafi prywatnie do zespołu Fenka i pomoże ulepszać materiały. Nie będzie publicznym komentarzem. Formularz nie służy do uzyskania indywidualnej porady. Nie prosimy o imię ani e-mail.
Książki do wspólnego czytania
Do opisanej domowej zabawy nie trzeba nic kupować. „Złość” znajduje się również w obu zestawach poniżej, więc nie trzeba zamawiać jej drugi raz. Ceny i dostępność są na stronach produktów.
Dla nauczyciela · wiadomość do rodziców
Dopasuj tekst do przeprowadzonych zajęć. Samodzielnie wybierz odbiorców i wyślij. Przyciski nie wysyłają wiadomości automatycznie.
Dziś z Fenkiem rozmawiamy o złości i ćwiczymy wybór ruchu, przerwy lub pomocy. Uczymy się prosić i uzgadniać wspólną zabawę. Jeśli macie ochotę, zajrzyjcie do wskazówek i krótkiej zabawy dla dzieci 5–6-letnich: https://fenek.pl/zlosc-u-dziecka-5-6-lata-fenek/
Otwórz WhatsApp · Otwórz e-mail ·
Krótki tekst SMS
Złość z Fenkiem: ruch, przerwa lub pomoc. Wskazówki i dobrowolna zabawa dla 5–6-latków: https://fenek.pl/zlosc-u-dziecka-5-6-lata-fenek/
Wydawnictwo Fenek® · Skroluj.pl · fenek.pl





